Oma Ans is een weekje op bezoek, dus eindelijk weer eens een oppasoma in de buurt;) Zaterdag 17 maart profiteren wij daarvan door samen een dagje te gaan skiën. De weersvoorspelling was perfect en de gletsjer van Chamonix leek ons een mooie seizoensafsluiter.
Om een uurtje of half negen zwaaien we oma uit en vertrekken we richting Mont Blanc. Al na een uur rijden parkeren we de auto bij Telecabine Midi. Het is voor ons de eerste keer dat we in Chamonix zijn, dus wij hebben eigenlijk geen idee waar die grote gondel ons naar toe gaat brengen. Ja, omhoog, dat in ieder geval. Naar 3842 meter zelfs...
Als we de top in twee etappes hebben bereikt, zien we nergens blauwe, rode of zelfs maar zwart gemarkeerde pistes. Het is één grote witte vlakte (of eigenlijk diepte). Dit blijkt de fameuze 'Vallée Blanche' te zijn, een van de langste en bekendste off-piste afdalingen van Frankrijk en omstreken.
Gelukkig schijnt de zon volop en zijn we niet alleen. Overal om ons heen lopen mensen met skies. Maar die mensen hebben niet alleen hun ski's bij zich, maar ook allerlei bergbeklimattributen en een gids!
Ach, dan maar een dagje 'living on the edge'. We skiën van groep naar groep en genieten ondertussen van de prachtige natuur. Echt onbeschrijflijk en nog moeilijker op foto vast te leggen hoe overweldigend mooi zo'n gletsjer is.
Na anderhalf uur ingespannen skiën komen we onderaan een gammel trappetje, dat ons naar een klein gondeltje leidt, dat ons op zijn beurt weer naar een treinstationnetje brengt. Daar blazen we even uit van een geweldige skitocht.
Na een korte treinreis staan we om iets over enen weer downtown Chamonix en besluiten we lekker te gaan lunchen in het zonnetje. Na de lunch rijden we terug naar huis, waar we met een glas ijskoude pastis proosten op de goede afloop van ons 'avontuur'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten