Voor Eva hadden we er dit jaar 8 uitgenodigd en ze waren er allemaal. Met Sophie en Eva zelf kwamen we op tien kinderen. Ze begonnen het feestje met "cake-versieren". Heel makkelijk principe: Men neme één zo groot mogelijke kleffe uitvaartcake en snijde die in plakjes. Vervolgens late men de kinderen deze versieren met alles wat men vooraf op tafel heeft nedergezet. (Kan niet misgaan, succes gegarrandeerd.)
Na deze mierzoete opening speelden we het oud-Hollandse spel "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 wie-mag-mij-een-cadeautje-geven". En daarna kwam papa aan de beurt. We zouden een 'chasse de tresor' gaan doen, dus ik vertelde dat we naar buiten zouden gaan en... toen rende iedereen ook direct juichend naar buiten.
Nadat ik ze allemaal weer had gevangen en voorzien van hun jas, das en wat dies meer, kon de speurtocht dan echt beginnen.
De schat (een kist vol popcorn en de film 'The never ending story') was snel gevonden, waarna we de hele groep in onze thuisbioscoop installeerden. De film was gelukkig zo spannend, dat zelfs de 2 jongens rustig op de bank bleven zitten.
Volgend jaar weer, al hoop ik dat Eva dan alleen vriendinnetjes uitnodigt. Want het zal ongetwijfeld aan ons gebrek aan ervaring liggen, maar wat zijn jongetjes toch irritant onhandelbaar tuig dat er alleen plezier in lijkt te hebben dingen te slopen of anderen te schoppen, te slaan of te duwen. Wij hadden slechts twee van deze anti-globalisten in de dop te gast en mochten ze al na 3 uur aan hun ongelukkige ouders teruggeven, maar Sander, RESPECT, dat jij en Annemarie die hel dagelijks trotseren!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten