Laatste avond in l’Auberge de Confignon. Het is nu precies 100 nachten geleden dat ik hier op zondagavond 12 februari aankwam. Morgen is de 102e dag in Genève en dus de hoogste tijd om te stoppen met mijn dagboek. Ondanks dat ik door de drukt eop mijn werk niet meer dageklijks de gelegenheid had om mijn weblog bij te werken, heb ik er zelf veel plezier aan beleefd. Opschrijven wat je meemaakt geeft een soort voldoening; alsof je daarmee je leven tastbaar maakt. ‘Ik schrijf, dus ik besta.’ Daco zal dit ongetwijfeld te filosofisch en te weinig humoristisch in de oren klinken, dus laten we het er maar op houden dat het leuk is om later nog eens terug te lezen wat je zoal hebt gedaan. Het toeval (toeval bestaat niet) wil dat ik deze woorden schrijf op het laatste blaadje van mijn blocnote. Toch mooi. Ik zit ook voor het laatst te eten in het hotel en ik heb bij plaatselijke wijnboer (Curiades in Lully) wat flessen rosé ingeslagen om hier uit te kunnen delen als dank voor de goede zorgen. De barman en de kok konden het in ieder geval waarderen, morgenochtend de rest uitdelen en dan mijn hotelkamer voor de laatste keer sluiten. Ik hoor nu al de dramatische tonen die mij in mijn hoofd zullen begeleiden tijdens de laatste afdaling van de trap.
Morgenavond vlieg ik terug naar Nederland. Donderdag met Anne Marie verder uitzoeken wat we wel en niet meenemen. En dan vrijdag haar verjaardag en onze uitwuiffuif. Leuke dingen in het vooruitzicht dus.
Maandag komen de verhuizers onze spullen inpakken, dinsdag vertrekt Anne Marie met Jeanine en vrijdag volg ik met de kids. Als we vrijdagmiddag 2 juni in ons nieuwe huis de champagne opentrekken, dan is het precies 1 jaar geleden dat ik een vacature voor een baan in Genève op mijn bureau bij Technische Unie vond.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten