Woensdag 10 mei

Lekker weekend gehad met mooi weer. Vrijdagavond bij aankomst op Naarden-Bussum opgehaald door Anne Marie en kids en ’s avonds nog tot laat met een flesje rosé in de tuin gezeten. Dat zijn betere vrijdagavonden dan wanneer ik pas tegen tienen thuis kom. Zaterdag voor het eerst dit jaar de BBQ aangestoken. Eerst gamba’s, daarna saté met geroosterde groenten. Vooral de gamba’s waren populair. Ook Eva, Sophie en ons logeetje Sterre vonden ze heerlijk.

Zondag terug naar Oegstgeest voor een doop en een bezoek aan Paul en Judith. Omdat ik maandag naar Technische Unie moest om mijn auto, laptop en telefoon in te leveren was ik een dag extra in Nederland. Leuk, want zo kon ik maandagavond nog pannekoeken mee eten bij Carel en Anneke. Opa had flink z’n best gedaan en Sophie en Eva waren niet de enigen die dat vonden; de stapel ging schoon op. Nadat de kinderen op bed lagen zijn Anne Marie en ik verder gegaan met de voorbereiding op de aanstaande verhuizing.

Ondanks dat het verhuizen zelf (inpakken, demonteren meubels, etc.) door de verhuizer wordt gedaan, hebben we nog een hoop te doen én te beslissen. Leuk natuurlijk zo’n nieuw huis inrichten, maar waar komt het dressoir? En is 2 televisies op de begane grond niet wat overdreven? Waar komt de pc, de buffetkast, de bank? En wat doen we met de fietsen? Waar laten we de boeken, het kastje uit de kelder en de kapstok? En hoe zit het met de verlichting? Kortom: veel vragen, een paar antwoorden en nog een boel om over na te denken. Eén ding hebben we besloten: de auto wordt een VW Touran. Via een ‘vriendje’ van Carel importeren we hem uit Italië via Duitsland naar Frankrijk… Dat scheelt weer in BTW en, niet onbelangrijk, in levertijd. Als het goed is hebben we de auto al binnen twee weken, wellicht zelfs afgeleverd in Frankrijk!

Pas dinsdagochtend ben ik weer naar Genève terug gevlogen. Zonder telefoon dus, wat eigenlijk best lekker voelt. Ik krijg er wel weer een van Sonepar, al heb ik geen idee wanneer. (Het blijven Fransen) Wat ik mij niet gerealiseerd had, was dat ik met mijn telefoon tegelijkertijd mijn wekker had ingeleverd! In mijn hotel gebruikte ik tot nu toe de alarmklok van mijn mobiel, maar vanaf vandaag moet ik dus op mijn biologische klok vertrouwen. Vanochtend ging dat in elk geval prima. Ondanks, of misschien juist dankzij mijn gemis aan wekker was ik al om kwart voor acht op kantoor. En niet eens als eerste, het was met vier man al behoorlijk druk. We krijgen vandaag dan ook hoog bezoek. Sonepar’s topvrouw Marie Christine Coisne (CEO) en Frank Lakerveld (COO) komen inspecteren. Ik heb zelfs mijn fruitmandje met appels van mijn bureau moeten halen!