Straks Marietje ophalen van het vliegveld. We rijden meteen de stad in om wat te eten bij Les Armuires, een tentje in the Old Town waar ook Bill Clinton nog eens heeft gegeten! Jammer dat ik geen liefhebber ben van sigaren, want anders had ik er na het diner zeker een gevraagd.
Het was een druk dagje vandaag. ´s Ochtends met Marie-José en Christophe gebrainstormd en ´s middags verder gewerkt aan de presentatiie van de cijfers van 2005. Wat kan er toch veel mis gaan als je cijfers consolideert van zo veel verschillende bronnen… Maar goed, we zijn er bijna. Morgenochtend voor de huizenjacht moet ik nog even terugkomen om met Gaël door te nemen wat ik tot nu toe heb gedaan en met name hoe ik tot bepaalde cijfers ben gekomen. Hij is inmiddels begonnen in zijn nieuwe baan in Parijs, dus is alleen vrijdag hier. Maar daarna rij ik vlug weer terug naar het hotel, want om tien voor tien pikt Emmanuelle ons op voor een tour langs een huis of zes, zoals ze me vandaag zei. Beetje raar tijdstip om af te spreken, maar van iemand met zo´n naam neem je alles voor lief.
Het bleek trouwens achteraf wel de bedoeling dat ik gisterenavond mee zou gaan eten. Christophe dacht dat Catherine mij dat had gezegd en ik was er niet over begonnen omdat ik mijzelf niet wilde uitnodigen. Misverstand dus. Scheelde mij weer een avond over werk praten, hoewel ze wel hebben gegeten in het Perle du Lac, wat een geweldig restaurant met een even geweldig uitzicht schijnt te zijn. Dat ga ik dan nog wel met Anne Marie controleren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten