Just another day at the office...

Woensdagochtend 6 februari vertrek ik met mijn collega´s naar Val Thorens voor ons jaarlijkse 'seminar'. Dat seminar komt er in het kort op neer dat we 3 dagen skiën en als tegenprestatie 1 avond lang naar 'le chef' moeten luisteren. Ach, brand is erger.


Na een matinee-voorstelling gorilla's in de mist, waarbij we noch gorilla's noch de piste onder ons konden ontwaren, besluiten we 's avonds te gaan bowlen. Bowlen vindt iedereen leuk, het is toch een beetje de Ice Tea onder de bedrijfsuitjes. Het wordt een leuke avond en we weten 'm aardig te raken.

Ik eindig in beide spellen als tweede achter Edouard. Op zich een eervolle vermelding waardig, want Edouard had toen hij nog in Canada woonde eigen bowling-schoenen, en niet omdat ie die ‘per ongeluk’ had aangehouden na een avondje disco-bowlen bij Knijn…



De volgende dag is het werkelijk prachtig weer en genieten we volop van de pistes en alles wat daar ongeprepareerd tussenligt.

We lunchen uitgebreid (God save the French!) en moe maar uiterst voldaan keren we tegen vijven terug naar ons hotel. Daar begint na een kleine opfrissing onze boetedoening; niet korter dan viereneenhalf uur gijzelt le patron ons in een vooraf speciaal daarvoor gereserveerd vergaderzaaltje. Om half tien strompelen we eindelijk naar het gereedstaande Savoyardiaans buffet. En hoewel je zo'n bergdorp als je er toch bent best een avondje onveilig wil maken, hadden de dag skiën en het urenlange vergaderen een vernietigende uitwerking. Om half elf gingen we al naar ons mandje. En dat heeft dus helemaal niets met leeftijd te maken!

Vrijdag is weer een buitengewoon stralende dag en al voordat de eerste gondeltjes omhoog gaan, staan wij te wachten voor de nog gesloten tourniquets. We hebben er zin in en zo zonder stapavond in je lijf is 8 uur aan 't ontbijt eigenlijk uitslapen.

Al had ik graag nog even doorgeskied, stap ik na de lunch al in de auto. Een verjaardagsweekend met Carel, Anneke en de Alpenzusjes ligt in 't verschiet en daar kun je natuurlijk niet vroeg genoeg mee beginnen. Dom Perignon, here I come!