Vandaag, precies 1 jaar geleden, startte ik mijn internationale carrière bij de nonnen in Vught. Een week later zou ik naar Genève rijden om te beginnen aan mijn nieuwe baan. Is dat al weer een jaar geleden? Ja, de tijd gaat hard...
Terugkijkend op dit eerste jaar valt mij met name op hoe weinig er werkelijk anders is. Okee, de taal is anders, net als de lunch en de werktijden, maar wezenlijk is er toch geen groot verschil. Ik ga nog steeds 's ochtends fluitend naar mijn werk en rij 's avonds weer fluitend naar huis.
Thuis merken we het veel meer; vooral dat Anne Marie niet meer werkt is een hele verandering. We hebben meer tijd voor elkaar, zeker ook omdat Anne Marie de huishoudelijke taken al doordeweeks voor haar rekening neemt. (Ik vraag niet veel hoor, gewoon wat licht huishoudelijk werk: beetje stofzuigen, opruimen, wasje draaien, vaatwasser in- en uitruimen, ramen lappen, was opvouwen en/of strijken, badkamers dweilen (alledrie, je weet nooit wanneer er bezoek komt), auto wassen en bedden opmaken. En vier keer op een dag heen weer naar school, maar dat is logisch.) De weekenden zijn nu heel anders. In plaats van Kleine Komedie en HCAW, gaan we nu naar het meer van Divonne of Genève (in de zomer) of de pistes van Morillon of Flaine (in de winter, hoewel die er dit jaar niet echt blijkt te zijn). En natuurlijk wekelijks naar de gezellige markt van Ferney.
Echt veel missen we (nog) niet. Veel familie en vrienden zijn al langs gekomen en wij zelf zijn toch ook al weer een paar keer in NL geweest. Als je mensen dan weer ziet maak je meer tijd voor elkaar en dat is eigenlijk toch ook wel heel leuk! Alleen de opa's en oma's wonen voor Eva en Sophie toch wel iets te ver weg.
Al met al hebben we het hier erg naar ons zin en hebben we nog geen moment spijt gehad van ons vertrek uit NL. Voorlopig zitten we hier ook nog wel even. Op naar het volgende jaar. Zal mij benieuwen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten